Vogue Living

Badacze trendów od lat śledzą, jak przemiany społeczne wpływają na dizajn. Z ich spostrzeżeń wynika, że w dobie kryzysów lubimy meble, które otulają. Kanapy i fotele nabierają wówczas obłości, przedmioty codziennego użytku stają się miłe w dotyku, w mieszkaniach przybywa kwiatów oraz naturalnych materiałów, proporcje wnętrz robią się harmonijne, uspokajające dla oka. Ta tendencja właśnie przybiera na sile, podsycana przez rozmaite ekonomiczne i egzystencjalne lęki, z którymi się mierzymy. Z tęsknoty za tym, co bezpieczne i ponadczasowe, bierze się zapewne popularność stylu japandi, szał na surową, utrzymaną w organicznych barwach ceramikę, poszukiwanie rozwiązań przyjaznych dla środowiska. Zamiast odpowiadających na ulotne mody gadżetów, coraz częściej wybieramy rzeczy, które mają szansę zostać z nami przez lata. Filozofię nadmiaru, estetyczną kakofonię, wypiera wreszcie świadoma konsumpcja. Projektanci przepisują na współczesny język historię wzornictwa, mieszają ze sobą motywy z przeszłości. Udowadniają, że meble typu mid-century mogą współgrać z tkaninami inspirowanymi duchem lat 70., a mocne w wyrazie, postmodernistyczne dodatki spod znaku Grupy Memphis wcale nie gryzą się z wzorami art deco. Wszystko zależy od proporcji. Od formy, która nie gubi funkcji. Od szacunku dla kontekstu i rzemiosła.